Poznać miłość poznać życie

wejdz zobacz ciekawa strona

.

"– Gdy ojciec zaczął się dobierać po pijaku do mojej siostry, coś we mnie pękło. Złapałem za siekierę. Biłem obuchem, ale kiedy padł na ziemię, to odwróciłem na ostrze."

fot. sxc

Aby poznać  to wszystko trzeba się urodzić w porządnym domu gdzie rodzice  nam zapewnią i nauczą nas miłości .

Naturalnym środowiskiem życia człowieka jest rodzina. W niej się rodzi, wychowuje, kształci, dorośleje, w niej tworzy się własną przyszłość. Nie zawsze jednak środowisko to spełnia należycie swoje podstawowe funkcje wobec dzieci.

W domach patologicznych ,nie ma miłości, nie ma  dla tego że tam zamieszkuje  szatan który nie pozwala na uczucia na miłość i na wiarę w Boga .

Ludzie uzależnieni od alkoholu i od narkotyków są dziećmi szatana , który zadbał już o to by byli tacy jakimi są , kolejne pokolenie żyjąc w takiej rodzinie mało kiedy wychodzą na porządnych obywateli , żyją , lub wegetują  a w ich sercach rodzi się nienawiść , nie znają miłości, bo nie widzieli jej w ich życiu . Są nieczuli a często w ich sercach żyje rządza nienawiści która z czasem prowadzi ich do zabójstw i kończą w zakładach odosobnienia, lub w" rynsztoku". Takie  rodziny nie mają przyjaciół , nie mogą się z nikim porozumieć a bardzo często a powodu niedowartościowania . Ich życie zamyka się w wiecznym smutku i rozgoryczeniu . Patos - choroba, patologia to stan chorobowy. Rodzinę patologiczną jako taką, w której oboje lub jedno z rodziców jest alkoholikiem, niepoprawnym przestępcą lub trudni się nierządem. Patologia to już nie zagrożenie chorobą, „rodziny patologiczne - chore, są w najtrudniejszej sytuacji życiowej, często wręcz tragicznej.

Typologia rodzin, wygląda następująco:
- rodziny wzorowo wychowawcze;
- rodziny normalne;
- rodziny jeszcze wydolne;
- rodziny niewydolne;
- rodziny patologiczne.

W naturze nawet rośliny kierują się w stronę ciepła i słońca ,tak też jest i w naszym życiu , kiedy nie damy tego ciepła swoim dzieciom , i nie nauczymy ich miłości wrażliwości ciepełka nie damy im dobrego przykładu ,wyrosną one na zwyrodniałych , zgorzkniałych , kwaśnych ludzi , bez serca .

 Przyczyny dysfunkcyjności rodziny tkwiące w uwarunkowaniach społecznych.

„Zalicza do nich się:
- stałą pracę jednego z rodziców poza miejscem zamieszkania;
- niechęć do podjęcia pracy przez jednego lub oboje z rodziców (pasożytniczy tryb życia z nieuczciwych dochodów);
- bezrobocie;
- kryzysową sytuację bytową rodzin, która nie sprzyja wykształceniu się u dzieci prawidłowych postaw społecznych;
- negatywny wpływ środków masowego przekazu na rozwój dzieci i młodzieży"4
W rodzinach dysfunkcyjnych wyróżnia się następujące braki:
- w rodzinie zaspokajane są wszystkie potrzeby biologiczne, natomiast w rodzinie patologicznej potrzeby te nie są zaspokajane w wystarczający sposób;
- rodzina dysfunkcyjna nie zaspokaja potrzeb edukacyjnych dziecka (nie pomaga w nauce);
- potrzeby psychiczne - akceptacja, miłość, współdziałanie, bezpieczeństwo, szacunek nie są zaspokajane w wystarczający sposób;
- dzieci z rodzin dysfunkcyjnych wykazują więcej zachowań antyspołecznych"5

Przyczyny zaburzeń w stosunkach wewnątrzrodzinnych

- zły dobór małżonków, brak silnej więzi uczuciowej, brak wspólnych celów i dążeń, odmienność charakterów;
- niedojrzałość społeczna i psychiczna rodziców, nie wywiązanie się z podjętych zobowiązań i obowiązków;
- nieumiejętność organizowania życia rodzinnego z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb domowników oraz rodziny jako całości;
- zaangażowanie uczuciowe jednego z małżonków poza domem powodujące rozluźnienie więzi małżeńskich i brak zainteresowania sprawami rodziny;6
Kolejną przyczyną dysfunkcyjności w rodzinie są konflikty. „Konflikt utożsamia się z walką, wzajemnym wyrządzaniem sobie przykrości, utrudnianiem życia.Za drastyczną formę wyrażania uczuć nieprzyjaznych, wrogich uważa się kłótnie, awantury, rękoczyny"7
„O kryzysie rodziny mówimy również w innym znaczeniu. Problem dotyczy tych środowisk, w których występuje tak silne natężenie konfliktów, że niebezpieczeństwo rozbicia rodziny staje się realne, nawet nieuniknione"8
„Dezorganizacja życia rodzinnego kryje w sobie niebezpieczeństwo rozbicia, czy rozpadu rodziny. Z dezorganizacją rodziny mamy do czynienia, gdy współżycie rodziny, układ stosunków wewnątrzrodzinnych, pojmowanie i wykonywanie obowiązków rodzicielskich pozostaje w sprzeczności z celami małżeństwa i rodziny"9

Alkoholizm

„Alkoholizm u uzależnionych ludzi, rozpoznaje się wiele różnych zaburzeń zdrowia, zaburzeń psychicznych. Zaburzenia te są konsekwencją nadmiernego picia. Dolegliwości somatyczne są częstym źródłem negatywnych emocji i chronicznego stresu, obniża się ogólny poziom kondycji fizycznej"10
Współuzależnienie - „utrwalona forma funkcjonowania w długotrwałej, trudnej, niszczącej sytuacji życiowej, związanej z patologicznymi zachowaniami partnera, prowadzi do pogorszenia własnego stanu"11
Wyróżniamy trzy grupy czynników wpływających na powstawanie współuzależnienia:
- sytuacja w małżeństwie i rodzinie ( struktura rodziny, sposób pełnienia ról, stabilność finansowa, więzi emocjonalne), temu zjawisku sprzyja silna zależność emocjonalna i materialna;
- postawy i doświadczenia, które osoba wnosi do związku, istotną rolę odgrywają doświadczenia z dzieciństwa, urazy, obraz świata przez nią ukształtowany, przekonania na temat ról w rodzinie, stosunków między partnerami, obowiązków rodzinnych. Niedojrzałość emocjonalna, obniżone poczucie własnej wartości, silna potrzeba przynależności;
- zmiany w funkcjonowaniu psychologicznym osoby, sprzyjającym współuzależnieniu, w związek, który przekształca się w patologiczny, może wejść zarówno osoba zdrowa, jak i osoba z problemami osobistymi, zaburzeniami emocjonalnymi"12
Osoba żyjąca w rodzinie alkoholowej narażona jest na przeżywanie trudnych i przykrych emocji: bezradności, wstydu, lęku, złości, żalu, poczucia krzywdy. Pojawia się też radość, miłość, satysfakcja, są one jednak bardzo rzadkie i krótkotrwałe. Rodzina przeżywa ciągłą niepewność i huśtawkę nastrojów osoby pijącej, nie wie, czego może się spodziewać po powrocie pijanego ojca lub męża do domu. Dziecko w takiej rodzinie czuje się nie chciane, nie kochane, niejednokrotnie wmawia sobie, że to przez nie ojciec pije, bo było niegrzeczne, dostało zły stopień...
Wraz z alkoholizmem bardzo często idzie w parze przemoc domowa.
Jak pisze Jan Strelau przemoc domowa - „to działanie lub rażące zaniedbywania dokonywane przez jednego z członków rodziny przeciwko pozostałym, wykorzystując zaistniałą powagę sił lub władzy i powodujące u ich ofiar szkody, cierpienie, godzące w ich prawa lub dobra osobiste (...), dokonywanie przemocy to krzywdzenie słabszego, co jest złem moralnym"13
Wyróżnia się 2 rodzaje przemocy :
- „przemoc gorąca - u jej podstaw znajduje się furia, czyli dynamicznie naładowane gniewem zjawisko „pękania tamy emocjonalnej", uruchamiające agresywne zachowanie.

Furia jest wybuchem skumulowanych i niemożliwych do powstrzymania uczuć lub wściekłości.

U jej podstaw znajdują się negatywne przeżycia, frustracja, niespełnienie";
„przemoc chłodna - wydaje się, że znacznie spokojniejsza, choć czasem spokój ukrywa silne emocje, skutecznie tłumione i kontrolowane, sprawca realizuje specyficzny scenariusz, zapisany w jego umyśle, a czasem również w obyczajach i kulturze. Jest gotowy do szkodliwego wtargnięcia na wnętrze terytorium swego dziecka lub współmałżonka.

Sprawca chłodnej przemocy na ogół nie uświadamia sobie, że dokonuje aktów przemocy, ponieważ znajduje uzasadnienie nawet dla okrucieństwa.